پس با اتفاق اين جماع منع زمخشري وابن قيم چه وجه دارد ؟ حاصل سخن بي پرده وسر باز اين است كه چون شيعه چنين مىكنند با اينكه كتاب وسنت وعقل واجماع شاهد جواز ورجحان است بايد ترك كرد ، اگر چنين است كه التزام طايفه به احسان به أهل بيت وتجليل اينها موجب التزام ترك أو شود ، پس خوب است جميع فرائض وسنن را به همين جهت اجتناب نمايند . ومحمد محبي شامي كه از فضلاى اين طايفه است در ( تاريخ خلاصة الأثر ) تصريح به اين عناد وتعصب كرده ، وپرده از روى كار بر داشته در ذيل شعري كه از عبد الرحيم بن تاج الدين دمشقي در ترجمه أو نقل مىكند - وهو هذا : ( 1 ) . ان الفتى العالم مع علمه * تراه محروما من العالم مثل اليد اليمنى لفضل بها * قد معنت من زينة الخاتم - مىگويد تختم به يسار در واقعه تحكيم حادث شد ، گاهى كه عمرو بن عاص خطبه خواند وگفت من خلافت را از علي خلع كردم ، چنانچه خاتم خود را از دست راست خلع كردم ، وقرار خلافت را در معاوية دادم چنانچه گذاشتم خاتم را در دست چپ خودم ، پس سنت عمرو در عموم مردم باقي ماند ، ولى پيغمبر وخلفاى راشدين تختم به يمين مىكردند ، وفقهاى ما از آن جمله بيرجندي در كتاب ( كشف ) گفته تختم به يسار بايد كرد ، گفته شده به يمين ، لكن آن شعار روافض است ، وواجب است از آن احتراز كردن .

--> ( 1 ) قال : رأيت في آخر ( الگستان ) للشيخ السعدي ما معناه سئل بعضهم عن اليد اليمنى ما بالها مع فضلها الجزيل وكراماتها المعلومة لم يوضع فيها الخاتم ووضع في الشمال ، قال : فنظمت هذا المعنى في بيتين : ان الفتى . . . ثم ناقضته : تالله ما ذاك مخل بها * بل شرفت من واحد راحم وانما الفضل لها زينة * به اغتنمت عن زينة الخاتم